(به جاي حدود "50). او تفاوت سال اعتدالي و نجومي را تشخيص داد و طول اولي را 365
روز و 5 ساعت و 55 دقيقه و 12 ثانيه حساب كرد (ميزان واقعي 48 دقيقه و 46 ثانيه
است). استفاده از نجوم كلداني همچنين به وي امكان داد تا نظريهٴ مربوط به
ماه و محاسبهٴ كسوف و خسوف را بهطور چشمگير اصلاح كند. طول متوسط ماه قمري
29 روز و 12 ساعت و 44 دقيقه و 1/3 3 ثانيه است (ميزان واقعي 2.7 ثانيه). او
دورهٴ جديد 304 سالهاي را معرفي كرد (يعني 4 دورهٴ كاليپوسي) ولي اين دوره
با مقدار سنوات شمسي و ماههاي قمري كه او ارائه كرده است دقيقاً تطبيق
نميكند، (بنابراين محاسبه، سال 3.47ثانيه درازتر و ماه 0.78 ثانيه كوتاهتر
ميشود). او به وسيلهٴ رصد كردن گرفتها فاصلهٴ متوسط ماه و قطر آن را حساب
كرد و مقدار آنها را به ترتيب2/3 33 و 1/3 قطر زمين به دست آورد (اندازهٴ
واقعي 30.2 و 0.27). او در 134 ظهور ستارهٴ جديدي (يك نو اختر) را در صورت فلكي عقرب رصد كرد. او فهرستي از قريب 850 ستاره تدوين كرد، كه در آن مختصات سماوي آنها و اقدارشان را ذكر كرده بود.
او مثلثات كروي و مسطحه را بنيان نهاد، و جدولي از وترهايي تدوين كرد كه عملاً معادل جيبهاي معمولياند. لازمهٴ اين كار آن است كه او قبلاً از قضيهٴ بطليموس دربارهٴ چهار ضلعي محاط در يك دايره، يا قضيهاي مشابه آن، آگاه باشد.
او جغرافياي اراتوستنس را مورد انتقاد قرار داد و كوشيد تا موقعيت اماكن را بر روي زمين برحسب عرض و طول آنها از لحاظ نجومي تعيين كند. طولهاي جغرافيايي به وسيلهٴ رصدگرفتها تعيين شده بود.
از آنجا كه به آساني نميتوان كارهاي هيپارخوس و بطليموس را تفكيك كرد بررسي آنها نيز بهطور جداگانه ممكن نيست. از اين رو مراجعه شود به بطليموس (نيمهٴ اول سدهٴ دوم).
كتيبهٴ كسكينتو
يك سنگنبشتهٴ نجومي در كسكينتو1، ليندوس2 قديم، در جزيرهٴ رودس كشف شده كه احتمالاً مربوط به عصر مابين 150 تا 50 ق م است.
لو هسيا هونگ
لو هسيا هونگ3 در عصر سلسلهٴ هان غربي ميزيست، در حدود 104 - 140. منجم چيني. او يكي از سازماندهندگان تقويم بزرگ سال 104 ق م موسوم به تآي چيولي4 به شمار ميرود. او